امشب می خوام قِصّه بگم ،

حکایت ؛

قِصّهء اوَّل ،

اوَّلین روایت ؛

از " ب " اوَّل ،

اوَّلِ بسم الله ...

تا که رسیده قصَّه مون اینجا " به آه " .....

روایتِ تَمَرُّدِ اوَّلِ تاریخِ خدا ؛

همون جا که ؛

" فرشته ای سجده نکرده بود به ما " ..........

از اوَّلین وسوسهء شیطون و حوّا ؛

" با یه سیب " ...

از امتحان اوَّل و

رَد شدنِ جَدِّ نجیب .....

از اوَّلین گناه و اوَّلین عتاب ...

خروج از بهشت و دیدنش ؛

" تو خواب " .....

از اوَّلین زایشِ انسان ؛

" هابیل " ...

از اوَّلین قتل به دست ؛

" قابیل " .....

از اوَّلین غُصّه وُ غم ،

اشک و فَغان ...

از اوَّلین فَریب و تَبعیدِ جهان .....

از اوَّلین شکستن از دستِ خودی ...

تا به همین روز و شبای بیخودی .....

از اوَّلین دلهای تنگ و یخزده ...

تا برسه به آدمای شب زده .....

چی بگم !!!؟؟

" راستی که دنیامون غمه " ..........

عشق و خنده س که تو این دنیا کمه .....

بعد از این تلخیا و دربدری !!!

نمیشد خدا ؛

" که از ما بگذری ؟!؟! "

کاشکی از اوَّلِ روز ،

گذشته بودی از گناه ...

تا روزا شب نبودن ؛

" این همه تاریک و سیاه ..... "

تو که رنجِ ماها رو میفهمیدی ...

جرا جُرمِ آدمو، نبخشیدی ؟!؟!؟!

واسه کندنِ یه سیب و

" این همه رنج و عذاب !!!!! "

" بیا حکمی کن به پایان عتاب .......... "