عضو شوید



:: فراموشی رمز عبور؟

عضویت سریع

نام کاربری :
رمز عبور :
موبایل :
ایمیل :
نام اصلی :
تاریخ : چهارشنبه 07 فروردین 1392
بازدید : 551
نویسنده : msahand

 

فعالیت ورزشی که مردان برای داشتن رابطه جنسی بهتر می توانند انجام دهند

 

 

 

 

به غیر از ویاگرا، فعالیت ورزشی منظم می تواند بهترین درمان برای بهبود زندگی جنسی یک مرد باشد.

 

می دانید ورزش کردن برای سلامتی شما مفید است. اما آیا می دانستید فعالیت های ورزشی انجام شده در باشگاه می تواند به شما کمک کند تا زندگی جنسی بهتری داشته باشید؟

 

دکتر پیت مک کال، متخصص فیزیولوژی و مربی شخصی در انجمن آمریکایی فعالیت ورزشی (ACE) می گوید: « ۳ تا ۴ بار ورزش کردن در هفته می تواند کمک شایانی به تکنیک جنسی، انعطاف پذیری و مقاومت شما نماید».

 

بهترین گزینه ها برای داشتن رابطه جنسی خوب کدامند؟ مک کال ۵ فعالیت ورزشی زیر را توصیه می کند:

 

۱- وزنه برداری

 

تمرینات قدرتی می تواند آن چیزی باشد که پزشکان برای زندگی جنسی شما دستور داده اند. مک کال می گوید: «علت: وزنه برداری باعث تولید تستوسترون می شود که پیش نیاز اولیه برای تحریک جنسی مردان به شمار می رود».

 

 

 

وی توصیه می کند تا وزنه برداری با تعداد تکرار ۱۰ مرتبه تا مرز خستگی کامل ادامه یابد. برخی از مطالعات نشان می دهند که فعالیت ورزشی شدید و کوتاه مدت مانند وزنه برداری با سطوح افزایش یافته تستوسترون همراه است. برای ارتقای زندگی جنسی خود، تمریناتی مانند دراز نشست و شنا سوئدی را انجام دهید. این فعالیت های ماهیچه ساز با تقویت شانه ها، سینه و عضلات شکم به شما کمک خواهند کرد تا رابطه جنسی بهتری را تجربه نمایید. از آنجایی که ماهیچه های بالا تنه ،در حین مقاربت جنسی مورد استفاده قرار می گیرند، لذا تقویت این قسمت از بدن می تواند مقاومت و استقامت فرد را افزایش دهد.

 

 

 

۲- ورزش های کگل(Kegels)

 

انجام ورزشهای کگلیک فعالیت جنسی مناسب برای مردان نیز است. زیرا این فعالیت ها می توانند به استقامت و کنترل کمک نمایند (از طریق تقویت ماهیچه های PC یا عانه ای که به شما اجازه می دهند تا جریان خروجی ادرار را متوقف کنید).

 

 

 

این نوع ورزش که به افتخار دکتر آرنولدکگلبه این نام خوانده می شود، باعث تقویت ماهیچه های کف لگن شده و در نهایت تجربه مقاربت بهتری ایجاد می کند. مک کال می گوید:«مردان می توانند با استفاده از حرکاتکگلاز طریق انقباض این ماهیچه ها پیش از ارضاء شدن، انزال خود را دچار تاخیر نمایند».

 

برای انجام کگل، هنگام خروج ادرار از خروج آن جلوگیری نمایید تا با ماهیچه های PC خود آشنا شوید. سپس در هر زمان و مکانی با منقبض کردن این ماهیچه ها می توانید ورزش هایکگلرا انجام دهید. برای ۱۰ ثانیه عمل انقباض را انجام داده و سپس استراحت نمایید و هر چه می توانید این فعالیت را تکرار کنید.

 

۳-یوگا

 

آیا می خواهید زندگی جنسی خود را با حالات جدید مقاربت و نزدیکی متحول سازید؟ با تمرینات یوگا خواهید توانست رابطه جنسی بهتری را تجربه کنید. یوگا این اجازه را به شما می دهد تا در حالات خلاقانه جدید قرار گرفته و بیشترین لذت را از مقاربت جنسی خود ببرید.

 

 

 

مک کال می گوید: «یوگا به انعطاف پذیری شما کمک می کند که می تواند منجر به رابطه جنسی بهتر شود». برخی از متخصصان می گویند تمرینات یوگا، استقامت شما را هنگام نزدیکی با افزایش میزان انرژی، بهبود می بخشد.

 

 

 

مک کال حالاتی از یوگا را توصیه می کند که ماهیچه های لگن را تقویت می کنند مانند حالت کمان، حالت طاووس (که تعادل ساعد و آرنج نیز نامیده می شوند) و ایستادن بر روی شانه.

 

 

 

۴- پیاده روی سریع

 

در مطالعه انجام شده بر روی ۳۱۰۰۰ مرد با سن بیشتر از ۵۰ سال، محققان هاروارد دریافتند که فعالیت های هوازی باعث افت ۳۰ درصدی خطر اختلال در نعوظ می شود. به طور مشخص، بر اساس مطالعه ای دیگر، فعالیت هوازی که حداقل ۲۰۰ کالری در روز انرژی می سوزاند (معادل پیاده روی سریع به میزان ۲ مایل) به طور چشمگیری می تواند خطر اختلال در نعوظ را کاهش دهد.

 

 

 

تصور بر این است که پیاده روی سریع می تواند به درمان اختلال در نعوظ ، از طریق بهبود گردش خون کمک کند. مک کال می گوید: «پیاده روی سریع، دویدن و سایر فعالیت های هوازی، به همان دلیلی که از حمله های قلبی جلوگیری می کنند، به زندگی جنسی شما نیز کمک می کنند.این نوع فعالیت ها، رگهای خونی شما را پاک نگه می دارد».

 

 

 

نتیجه: نعوظ طولانی تر و قدرتمندتر. فعالیت های شدید مانند پیاده روی سریع و دویدن، باعث ترشح اندورفین ها شده و آرامش شما را افزایش می دهد. این امر می تواند عملکرد جنسی شما را بهبود بخشد.

 

۵- شنا کردن

 

در مطالعه انجام شده دیگر در هاروارد بر روی ۱۶۰ شناگر زن و مرد، شناگرانی که در دهه ششم زندگی خود به سر می برند زندگی جنسی قابل قیاس با دهه چهارم را گزارش نمودند. از آنجایی که فعالیت جنسی می تواند به صورت یک کنش مقاومتی باشد، شنا کردن در مسافت طولانی می تواند توان کلی شما را به شدت افزایش دهد.

 

 

 

مک کال می گوید: «شنا کردن به میزان حداقل ۳۰ دقیقه، ۳ مرتبه در هفته استقامت جنسی شما را بالا می برد». شناکردن یک فعالیت عالی برای کم کردن وزن به شمار می رود که در نهایت رابطه جنسی لذت بخش تری را برای شما به ارمغان می آرود.

 

 

 

مطالعه تصادفی و سینگل بلایند (که در این نوع مطالعه فرد مورد آزمایش از ماهیت آن بی خبر است) انجام شده بر روی ۱۱۰ مرد چاق مبتلا به اختلال در نعوظ نشان داد که کاهش ۱۰ درصدی وزن در یک سوم موارد به بهبود زندگی جنسی آنها کمک می کند.

 

 

 

از دست دادن چربی اضافی بدن باعث ایجاد عضلات شکم شده و شما را  به عنوان زوج های بالقوه، جذاب تر جلوه می دهد. نتیجه: رابطه جنسی بهتر.

 

تلاش کنید برخی از (یا تمامی) فعالیت های فوق الذکر را انجام دهید تا تکنیک جنسی، استقامت و انعطاف پذیری تان بهبود یابد. همسر شما با توان جنسیتان تحت تاثیر قرار خواهد گرفت. در ضمن به عنوان یک اثر جانبی، سالم تر شده و تناسب اندام بهتری پیدا خواهید کرد.



تاریخ : چهارشنبه 07 فروردین 1392
بازدید : 532
نویسنده : msahand

شایدنشودبه گذشته برگشت ویک آغاز زیباساخت..ولی می شودهم اکنون آغازکردویک پایان زیباساخت....


تاریخ : چهارشنبه 07 فروردین 1392
بازدید : 606
نویسنده : msahand

 

تنم گرمی  یک اغوش میخواهد با طعم عشق,نه هوس...

 

 

 

 

 

لبانم خیسی لب هایی را میخواهد باطعم محبت, نه شهوت...

 

 

 

 

 

گیسوانم نوازش دستی را میخواهد با طعم ناز,نه نیاز...

 

 

 

 

تنی را میخواهم ک روحم را ارضاع کند نه جسمم را.......


تاریخ : چهارشنبه 07 فروردین 1392
بازدید : 592
نویسنده : msahand

تاریخ : چهارشنبه 07 فروردین 1392
بازدید : 566
نویسنده : msahand

تاریخ : چهارشنبه 07 فروردین 1392
بازدید : 689
نویسنده : msahand


تحليل بيومكانيكي دو روش اجراي تسوكي (كلاسيك و مسابق هاي)

چكيده
اين تحقيق بر روي 11 نفر از زنان كاراته كا نخبة كشور انجام شد. نخست از آزموني ها خواسته شد فن گياكوزوكي(ضربة مشت)
را به دو روش اجرا از روي كمر و اجرا از نيمة راه و هر روش را به دو شكل كلاسيك و استيل فردي انجام دهند. سپس با روش
نيمه تجربي و فيلمبرداري دو بعدي، به تجزيه و تحليل و مقايسة رو شها و اشكال گوناگون اجراي فن پرداخته شد و 54 فرض
براي آن منظور گرديد و پارامترهايي مانند نيروي بازو و ساعد، سرعت حركت مچ دست، سرعت زاويه اثر مچ دست و شتاب مچ
دست ب هطور مستقيم و اطلاعاتي مانند انرژي جنبشي بازو و ساعد و توان بازو و ساعد به شكل غيرمستقيم و با استفاده از
محاسبه شد. فيلمبرداري در دو مرحله انجام شد: در مرحلة اول، از آزمودني ها خواسته شد FK=W=P.T و P=F.V فرمول هاي
فن گياكوزوكي را با حداكثر سرعت و به شيوه استيل خاص خود، يك بار از روي كمر و بار ديگر از نيمه راه اجرا كنند. در مرحلة
دوم فيلمبرداري، سه روز قبل از شروع جلسة تمريني، از آزمودني ها خواسته شد فن گياكوزوكي را به شكل كاملاََّّ كلاسيك و با
و با t رعايت پنج نكتة اساسي تمرين و روز فيلمبرداري اجرا كنند. پس از اخذ داده هاي مربوط به متغيرها ، با استفاده از آزمون
41 و ، 9 ، 3 ، 0 ، تجزيه و تحليل آماري به عمل آمد كه در كل پنج فرض 2 / كمتر از 05 (α) ضريب اطمينان 95 % و خطاي آلفا
44 تفاوت معناداري ديده شد. پس از استخراج داده ها در آزمون فرض ها، مشاهده مي شود: نتايج مقايسة دو روش اجرا به دو
شكل كلاسيك و غير كلاسيك تقريباَّ به هم نزديك است و اين تفاوت و نزديكي، بيشتر به دليل پرتابي بودن فن تسوكي و
همچنين نزديك بودن محل انفجاراست كه از روي كمر و از ميانة راه است. از طرف ديگر، نكته اي كه در تجزيه و تحليل داده ها از
لحاظ شتاب فن مورد بررسي است، عدم فرق ميان اين دو روش اجرا در ضربة دست تسوكي در ورزش كاراته است. همانطورمي
دانيم، براي ارتقاي ركورد در ورز شهاي مختلف تدابير گوناگوني ديده م يشود. بنابراين در جايي كه صدم ها و هزارم هاي ثانيه
اهميت دارد، به نظر مي رسد اجراي ضربة تسوكي از نيمة راه به دليل كوتاهي مسافت و اجراي با مهارت بالاي ضربه زنند ه،
مؤثرتر خواهد بود. اكنون به دليل رشد مهارت هاي داوري در اين رشته ورزشي، داوران به اين نتيجه رسيده اند كه حالت آيوچي
به ندرت اتفاق مي افتد، لذا اگر چه اجراي اين ضربه، به دو صورت از روي كمر و از ميانة راه، از نظر آماري تفاوت معناداري
ندارد، لكن از نظر داوران نخبه و با تجربه، قابل توجه بوده و در كسب امتياز توسط كاراته كا مؤثر است.
واژه هاي كليدي: زوكي(تسوكي)، گياكوزوكي، زنكو تسو، داچي، زنكو تسوداچي، هانمياشرف اميني 1، دكتر مرتضي شهبازي مقدم 2، دكتر محمود شيخ 3، دكتر فضل ا... باقرزاده 3، سالار حريري رحيمي 4
1. هيئت علمي دانشگاه اميركبير، 2. استاد دانشگاه تهران، 3. دانشيار دانشگاه تهران، 4. دانشجوي كارشناسي ارشد بيومكانيك ورزشي


تاریخ : سه‌شنبه 06 فروردین 1392
بازدید : 668
نویسنده : msahand

مقدمه

آنها پیشرفته‌ترین لباسهایی هستند که می‌توان داشت: مواد باهوش ، پر از حسگر ، به همراه سیستمهای هدایت رایانه‌ای ، ... و با اینحال لباسهای فضایی را هنوز خیاطها با دست می‌دوزند. انسان در آنها احساس راحتی نمی‌کند و پوشیدنشان نیز آسان نیست، اما این لباسها برای کار در محیطی طراحی شده‌اند که از تمامی نواحی روی زمین خشن‌تر و کشنده‌تر است.


لباس فضایی پیشرفته ، یا "واحد حرکت برون ناوی" (امو) ، که امروزه فضانوردان آن را به تن می‌کنند، شاهکار مهندسی است.
هر لباس فضایی در حقیقت
سفینه فضایی کوچکی است: وسایل محافظت جانی ، ارتباطات و تغذیه همگی در آن جاسازی شده است و این مجموعه آنقدر سبک است که می‌توان آن را چندین ساعت متوالی به تن کرد.



img/daneshnameh_up/b/bb/C3-21-A141.JPG




عوارض ناشی از عدم استفاده از لباس مخصوص فضایی

در صورتی که انسان بدون حفاظ وارد فضا شود، به سرنوشت دردناکی دچار خواهد شد. اگر شخص بلافاصله بر اثر بمباران شهاب سنگهای ریز کشته نشود، مسلما کمبود اکسیژن او را از پای در خواهد آورد. در جایی که فشار جو تقریبا برابر صفر است، تمامی گازهای بدن منبسط شده و از منافذ آن بیرون خواهند زد، در عرض 15 ثانیه شخص بی‌هوش خواهد شد و پس از 4 دقیقه خواهد مرد.

پس از این ، نوبت سرما و گرماست. انسانها تنها قادر به تحمل گستره کمی از دماهای بالاتر و پایینتر از دمای عادی بدن (37 سانتیگراد) می‌باشند، اما در فضا گستره دماها وحشتناک است. در قسمتی که نور خورشید نمی‌تابد، دما می‌تواند تا منهای 25 درجه سانتیگراد کاهش یابد، در حالی که در محل تابش نور خورشید، دما ممکن است به بالاتر از 250 درجه سانتیگراد برسد. علاوه بر اینها ، محافظت در برابر
تابش مرگبار خورشید نیز لازم است. حتی مقادیر کم آن طی یک مأموریت ، می‌تواند برای کشتن فرد کافی باشد.

طبق برآوردهای انجام شده ، در صورتی که یک زن فضانورد محافظت نشده ، 200 ساعت فعالیت برون ناوی در مدار زمین داشته باشد، احتمال ابتلای او به سرطان سینه 0.3 درصد بیشتر از سایرین خواهد شد. در نهایت ، مسأله فشار هوا پیش می‌آید. حدود 70 درصد بدن انسان را آب تشکیل می‌دهد، که اگر در معرض فشارهای بسیار پایین قرار گیرد، تمامی این مایعات شروع به جوشیدن می‌کنند. در ابتدا بدن شخص ورم می‌کند و در نهایت عملا یخ زده و خشک می‌شود.



img/daneshnameh_up/a/a0/C3-21-B070.JPG




لباسهای فضایی امروزی

لباسهای فضایی امروزی ، از زمان ساخت اولین پیش نمونه آن توسط خلبانی به نام وایلی پست در سال 1934، راه درازی را برای تکامل خود پیموده‌اند، پست ، لباسی را که خودش طراحی کرده بود پوشید تا یک حد نصاب ارتفاع بجای بگذارد؛ اما وقتی در ارتفاع 50000 پایی پرواز می‌کرد، موفق به کشف "جریان جت" شد. لباس او در اصل یک لباس غواصی لاستیکی بود که بخشهای مربوط به دست و پا را با نخ به آن بسته بود، به گونه‌ای که براحتی می‌توانست به قسمتهای هدایت کننده هواپیما دسترسی داشته باشد و در بالای آن یک کلاه فلزی قرار داده بود.

از دهه 1960 میلادی ، مسابقه برای تکمیل لباسی که برای
سفر به فضا مناسب باشد، در جریان بوده است. نمونه‌های اولیه چندان راحت نبودند و تهویه در آنها به سختی انجام می‌گرفت، اما تا 21 جولای 1969 که نیل آرمسترانگ قدم به ماه گذاشت، لباسهای فضایی بهبود یافتند و آنچه آرمسترانگ بر تن کرد، بسیاری از خصوصیات لباسهای امروزی را در خود داشت. یکی از بزرگترین اصلاحات انجام گرفته ، تعبیه دستگاه سرمایش مایع در لباس بود، که بخار گرفتگی داخل لباس را که فضانوردان قبلی از آن شکایت می‌کردند.، از بین برد. علاوه بر این ، انعطاف پذیری آن را به حدی بود که اجازه انجام بسیاری از حرکات را فضانورد می داد.

امروزه فضانوردان مجموعه‌ای از لباسهای فضایی مختلف را در اختیار دارند. هر یک از آنها برای کار در محیطی خاص طراحی شده است. در خلال پرتاب و فرود ، آنها لباسهای با فشار جزئی ، به همراه محفظه مخصوص چتر نجات را می‌پوشند. این لباس تشکیل شده است از کلاه ایمنی ، دستگاه ارتباطی ، نیم تنه ، چکمه‌ها و دستکشها ، قسمتهای بادکنک مانندی در داخل لباس تعبیه شده است که هنگام کم شدن فشار داخل کابین ، بطور خودکار باد می‌شوند تا فشار لازم را در قسمت پایینی بدن حفظ کنند. بدون وجود آنها ، فضانوردان به علت جمع شدن خون در آن قسمت از بدنشان از حال می‌رفتند.

به محض رسیدن به مدار ، فضانوردان لباسهایی را کم و بیش شبیه لباسهای عادی است به تن می‌کنند، البته با این تفاوت که این لباسها تعداد زیادی جیب برای قرار دادن قلم و کاغذ دارند، زیرا در غیر اینصورت این وسایل در داخل کابین فضاپیما به پرواز در خواهند آمد.

اما لباس فضایی حقیقی ، که بیشتر برای مردم آشناست، در واقع همان "امو" است. در گذشته لازم بود برای هر فضانورد یک لباس اختصاصی دوخته شود، اما طراحیهای امروزی به صورت قطعه قطعه انجام می‌شود، بدین ترتیب که نیم تنه های بالا و پایین ، دستها و دستکشها همه در اندازه‌های مختلف آماده می‌شوند که می‌توان آنها را باهم ترکیب کرد تا لباسی به اندازه یک فضانورد خاص بدست آید. با این شیوه ، هر لباس فضایی را می‌توان مورد استفاده قرار داد.

لباس فضایی برای مریخ

بزرگترین مسأله در حال حاضر ، تکمیل امویی است که برای سفر به مریخ مناسب باشد. مایکل دمازی ، مهندس لباسهای فضایی در ناسا ، می‌گوید: "ما به لباسی نیاز داریم که قابلیت تحرک و راحتی آن برای سطح مریخ بسیار بالا باشد. تعداد فعالیتهای برون نالوی فضانوردان در مدت اقامت 500 روزه آنها بسیار زیاد خواهد بود: ما انتظار 300 مورد و یا بیشتر را داریم". دمازی اضافه می‌کند: "مأموریت به مریخ ، مثل این است که فضانوردان باید هر روز صبح از خوب بیدار شوند و به سر و کار بروند. از لباسهای فضایی کنونی برای مدت 6 تا 8 ساعت می‌توان استفاده کرد و ما نیز طراحیهای خود را بر اساس حداقل این مقدار زمان انجام می‌دهیم. در برخی از موارد فضانوردان باید مدت 16 تا 18 ساعت روی سطح مریخ باشند".



img/daneshnameh_up/b/bd/C3-21-B073.JPG




در طراحی کنونی امو ، موارد جدیدی تعبیه و جمع شده است، از جمله دستگاه جمع آوری ادرار ، که آن را خود جمع می‌کند تا بعدا به دستگاه مدیریت مواد دفعی مدار گرد انتقال دهد و یک لباس تهویه به همراه دستگاه سرمایش مایع که زیر لباس اصلی پوشیده می‌شود. این لباس ، یک تکه است و از ماده قابل کش آمدن ساخته شده و در آن مجراهایی برای عبور آب قرار داده شده است تا فضانورد را خنک نگه دارد و از گرما آزاد دهنده داخل لباس محافظت نماید. علاوه بر آن ، امو یک محفظه آب آشامیدنی به حجم 620 سانتیمتر مکعب و یک دستگاه ارتباطی پیشرفته نیز دارد.

برای کارهای طولانی بر سطح مریخ ، این اجزا باید بتوانند دو برابر حالت عادی کار کنند. دمازی می‌گوید: "موارد کلیدی عبارتند از راحتی ، مدیریت آب و غذا، مواد دفعی ، مورد کلیدی دیگر عبارت است از اینکه آیا ما مریخ نوردهای تحت فشار خواهیم داشت یا نه؟ فشار هوای داخل این مریخ نوردها چنان تنظیم شده است که فضانورد می‌تواند با ورود به آن ، لباس فضایی خود را بیرون بیاورد، تا بهتر بتواند به خورد و خوراک و بهداشت خود برسد. در حالتی که این مریخ نوردها موجود نباشند، یا خراب شده باشند، باید بتوان این کارها را داخل لباس انجام داد".

نشاندن حیات بر سطح مریخ

 

در شرکتی که لباسهای فضایی ناسا را تولید می‌کند، مهندسان پشت چرخهای خیاطی نشسته‌اند. اندیشه ساخت لباسی که برای سفر انسان به مریخ مناسب باشد، هر کسی را که آنجا کار می‌کند به هیجان آورده است. کلارک دین 56 ساله می‌گوید: "من 26 ساله بودم که بخشی از کارم در لباس فضایی آرمسترانگ و آلدرین مورد استفاده قرار گرفت. من کمک کردم تا انسان به ماه برود. اغلب از خودم می‌پرسم چه کار دیگری می‌توانم انجام دهم که به همان اندازه هیجان انگیز باشد؟ آنها راجع به سفر به مریخ صحبت می‌کنند و من با شنیدن آن از خوشحالی به هوا می‌پرم. من با این کار دوباره جوانی‌ام را بدست آورده‌ام و دوست دارم همچنان اینجا باشم تا تحقق آن را ببینم."


تاریخ : سه‌شنبه 06 فروردین 1392
بازدید : 670
نویسنده : msahand


 

دستم را گرفتی و گفتی:

 

 

دستانت چقدر عوض شده است...

 

 

سری تکان دادم و در دل گفتم:

 

 

بی انصاف!!دستان من تغییری نکرده،

تو به دستان دیگری عادت کرده ایی...


تاریخ : سه‌شنبه 06 فروردین 1392
بازدید : 738
نویسنده : msahand


می اندیشم به راست بودن،دروغهایت...

 

 

آنقدر زیبا دروغ میگویی که هر بار،ساعتها می اندیشم به زیبایی و لحن کلامت...

 

آن دروغها را دوست دارم...

باز هم بگو دوستت دارم...

باز هم من را فریب بده،غریبه...



تاریخ : سه‌شنبه 06 فروردین 1392
بازدید : 546
نویسنده : msahand

 

 

 من غرورم را مديون بارانم هنوز

 

باران را سپاس که پنهان کرد اشک هايم را

 

باران را سپاس که آبرويم را خريد تا نفهمند آدم ها

 

که من از "تنهايی" نيست که قدم می زنم

 

"من زير باران رفتم که آسوده خاطر ببارم"

 

"بی آنکه بترسم از نگاه کسی "

 

به سلامتی باران که حفظ کرد غرورم را

سر می کشم جام وفا را امشب .


نعمت است نه فاجعه رفتن کسی که لایق نیست .............

RSS

Powered By
loxblog.Com
💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران